PERSPECTIVES

അസ്സലാമു അലൈകും.

എന്താ വിശേഷം ഉമ്മച്ചി ...

സുഖന്നെ മോനെ ...

ഈ കോവിഡിൻറെ വിഷയം മാത്രം വേറെ എന്ത് പറയാ .. വല്ലാത്ത ഒരു ദുനിയാവ്. അതെ, ഇപ്പൊ എന്താ പറയാ ....ഉമ്മ നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു അവസാനിപ്പിച്ചു .

ഉമ്മാ, കോവിഡിൻറെ പ്രശ്നം ഇത്രെ വലുതാകുമെന്നു സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല ..

വന്ദേഭാരത് ഫ്‌ളൈറ്റ് ശെരിയായി ട്ടാ ഉമ്മാ .... ടിക്കറ്റിന് 1400 ദിർഹം ആയി.. കൂടുതലാ, എന്നാലും വേണ്ടില്ല ...നാട്ടിൽ എത്തിയാൽ മതി... അവിടെ കിടന്നു മരിച്ചാലും കുഴപ്പമ്മില്ലാ..... പടച്ചവൻ അനുഗ്രഹിച്ചാൽ നാളെ രാത്രി ഇവിടെന്ന് കയറും മറ്റന്നാൾ നാട്ടിൽ എത്തും ട്ടാ .

പഴയതു പോലെ നാട്ടിൽ വരുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം ഇപ്രാവിശ്യമില്ല . ഉമ്മ ആരോടും പറയാൻ നിൽക്കേണ്ട ...ചെയ്യാനുള്ള എല്ലാ റെജിഷ്ട്രേഷൻ എല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് . വാർഡ് മെമ്പറോട് ഞാൻ വിളിച്ചു പറയാം. ഉപ്പാനോടും, വെല്ലിപ്പാനോടും വിഷമിക്കേണ്ട എന്നു പറയണം. അതെ ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വിളിക്കാം. പണി എടുത്തിരുന്ന കമ്പനിയുടെ ചെക് റെഢി ആയിട്ടുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു വിളിച്ചിരുന്നു , അവിടെ പോകണം. കുറെയായി കമ്പനി പറ്റിക്കുന്നു, ഇൻഷാ അല്ലാഹ് ... അപ്പൊ ശെരി അസ്സലാമു അലൈക്കും .

വാ അലൈകും സലാം ... നോക്കി പോകണം ട്ടാ മോനെ. ഉമ്മാക്കൊരു സമാധാനം കിട്ടുന്നില്ല.

ഉമ്മാ ..നിങ്ങളോടു ഞാൻ എത്രെ വട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, വിഷമം പിടിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പറയരുതെന്ന്.

ശെരി മോനെ ... ക്യാഷ് കിട്ടിയാൽ ഉടനെ അയക്കണം ട്ടാ. നാല് മാസത്തെ വീടിൻറെ ലോൺ തെറ്റി കിടക്കാണ് .. മംമംമംനാല്.

ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്നും നേരെ റോഡിലേക്കിറങ്ങി ...

ഒരു ടാക്സി യും കാണുന്നില്ല , കാർ ഉള്ള ചെങ്ങാതിയെ കുറെ വിളിച്ചു ,ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല , കുറെ നേരം ആ തീ കാറ്റിൽ നിന്നു. അപ്പേഴാണ് ഒരു ചെറിയ കാർ ആ വഴി വന്നത്. കൈ കാണിക്കുമ്പേഴെക്കും വണ്ടി നിർത്തി. ഉമ്മാടെ കാൾ വന്നു കൊണ്ടിരിന്നു. തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ റീ ചർജ് ചെയ്യാൻ മറന്നു ..

ടാക്സി ഡ്രൈവർ മാസ്കൂരി ഫേൺ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പേൾ എനിക്ക് ദേശ്യം പിടിച്ചു നിർത്താൻ പറ്റിയില്ല, അറിയാത്ത ഹിന്ദിയിൽ ആഗ്യത്തേടെ എന്തെക്കെയെ പറഞപ്പേൾ പഠാണിക്ക് കാര്യം പിടിക്കിട്ടി.

വീണ്ടും ഉമ്മയുടെ കാൾ വന്നു ..

മേനെ ....മാസ്ക്ക് എല്ലാം ആയിട്ടല്ലെ നീ പുറത്ത് പേയത്?

അതെ ഉമ്മ ...നിങ്ങൾ എവിടെ?

റേഷൻ കടയിൽ നിന്നും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ വന്നതാ ....

നാട്ടിൽ സമ്പർക്കം കൂടി കൂടി വരുന്നുണ്ട് ട്ടാ , ശ്രദ്ധിച്ച് പേകണം ട്ടാ .....

ശരി ഉമ്മാ ... പിന്നെ വിളിക്കാം ..ഓഫീസ് എത്താറായി ..

മംമംമം .. ഉമ്മ മൂളി ഫേൺ വെച്ചു.

15 ദിർഹം പറഞ്ഞ പഠാണിക്ക് 11 ദിർഹം എണ്ണിപറക്കി കൊടുത്തു. പഠാണി ചൂടാകാൻ തുടങ്ങി..... മഹാമരിയാണ്, കമ്പനിയിൽ നിന്നും ക്യാശെന്നും കിട്ടുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പേൾ പഠാണിയുടെ മനസ്സലിഞ്ഞെന്നതുപേലെ തേന്നി,,,

ഓടി ഓഫീസ് ബിൾഡിങ്ങിന്റെ ലിഫ്റ്റ് സ്വിച്ച് ഇട്ടെങ്കിലും, വർക്ക് ചെയ്തിരുന്നില്ല. കോണിയിൽകൂടി ഓടി കയറി ......

വിയർത്തെലിച്ച വസ്ത്രമായി ഓഫീസിൽ കയറിയിരുന്നു, ബേസ് എത്തിയാലുടൻ ക്യാഷ് തരാമെന്നും പറഞ്ഞു........

കുറുച്ചു നേരം മെബൈലിൽ കുത്തിയിരുന്നു... എല്ലാ വാട്ട്സപ്പ് ഗ്രൂപ്പിലും കോവിഡ് മഹാമാരിയെ പററിയുള്ള ചർച്ചകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്...

ഒന്നും നോക്കാതെ ക്ലിയർ ചിറ്റ് ചെയ്ത് മിണ്ടാതെ തല താഴ്ത്തിയിരുന്നു ... ഉമ്മാടെ ഫേണിലേക്ക് വിളിച്ചു നേക്കിയെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല.

ബേസ് എത്താൻ നേരം വൈകുതേറും എനിക്ക് തലയിൽ പ്രഷർ കയറിയെങ്കിലും സഹിച്ച്, ക്ഷമിച്ച് അവിടെയിരുന്നു..

ഓഫീസ് ബേയ് സുലൈമാനി കൊണ്ടന്ന് വന്നു. ക്യാശ് തരാത്ത കമ്പനിയിൽ നിന്നും ചായ കുടിക്കില്ലെന്നു മനസ്സിൽ പിറു പിറുത്തു...

ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചിരിക്കുമ്പേഴാണ് ഉമ്മാടെ വിളി.

മോനെ ഓഫീസിൽ നിന്നും ക്യാശ് കിട്ടിയേ?

പിന്നെ വിളിക്കാം ഉമ്മാ ,,, ഞാൻ ഓഫീസിലാ.

ബേസിനെ നേക്കിയിരുന്ന് സമയം പേയതറിഞ്ഞില്ല,,,

ഈ സമയത്തും ഉമ്മ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരിന്നു, ഈ ഉമ്മാക്ക് വേറെ പണിയില്ലെ ... വെറുതെ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു ഞാൻ.

എന്റെ ചിന്തകൾ നാട്ടിലേക് പറന്നുയർന്നു ,, സാലറി കിട്ടാത്ത ഒരു ടെൻഷൻ, കമ്പനിയിൽ പണിയില്ലാത്ത മറ്റൊരു ടെൻഷൻ ..

നാട്ടിൽ എത്തിയാൽ ക്യാശ് ഇല്ലാത്ത അവസഥ ... ചിന്തിച്ചിണ്ട് ഒരു എത്തും പിടുത്തവും കിട്ടുന്നില്ല.

ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ നേരെ ബാത്ത്റൂമിൽ പേയി വിങ്ങി...

ഉമ്മാ ടിക്കറ്റെക്കെ കൈയിൽ കിട്ടി. വീട്ടിലെ മുകൾ നിലയിൽ നീരീക്ഷണത്തിലിരിക്കാം . ഉമ്മാടെ ഉണക്ക മീനും ,തക്കാളി കൂട്ടാനും അതുണ്ടായാൽ ,പിന്നെ ഒന്നും വേണ്ട ...

ഉമ്മാ ...ക്യാശ് ഒന്നും കിട്ടീട്ടില്ല...

നാളെ എയർപേർട്ടിൽ പേകാനും അവിടെവെച്ച് കാശ് തരാമെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .. കാശ് കിട്ടിയാൽതന്നെ നാട്ടിൽ വരൂ, കാശില്ലാണ്ട് വന്നിട്ട് വീണ്ടും കടം കൂടും ...

നേക്കട്ടെ ,,

അല്ലാഹ്ക്കറിയാം ...ദുആ ചെയ്യു ട്ടാ ഉമ്മാ .... നാളെ വിളിക്കാം ...

പുതിയ ഡ്രസ്സ് ഒന്നും എടുത്തില്ലാ... പഴയ ഒരു ഷർട്ടിട്ട് ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് വിമാനതാവളത്തിലെത്തി ....

അധികം തിരക്കെന്നുമില്ല ...

രാവിലെ മുതൽ ഓഫീസ് എകൗണ്ടിന് വിളച്ചിട്ടും എടുത്തിരുന്നില്ല.

വാട്സപ്പിലും മെസേജയിച്ചു, ഒരു മറുപടിയും ഉണ്ടായില്ലാ.....

മനസ്സാകെ ചത്തു തുടങ്ങിയിരിന്നു ...

വിമാനം അറൈജ് ചെയ്യുന്നവർ സേഫ്റ്റി സാധനങ്ങളും കൊടുത്തുതുടങ്ങി, ഉമ്മാടെ വിളിയും വരുന്നുണ്ട്...

വിമാന സമയം അടുത്തു തുടങ്ങി ,എന്താ ചെയ്യാ , കമ്പനിയേടുള്ള ദ്യേശം കൂടി വന്നു...

സമയം അടുത്തു.

അവസാന ബെല്ലും അടിച്ചു .. തലതാഴ്ത്തി എന്നെതന്നെ ശപിച്ച് സീറ്റിൽ അമർന്നിരിന്നു.....

വിമാനം പറന്നു .....

ഒരു ടാക്സി വിളിച്ചു നേരെ റൂമിൽ വന്നു കിടന്നു, അറിയാതെ ഉറങ്ങിപേയി....

ഉമ്മാടെ കാൾ വന്നുകൊണ്ടിരിന്നു...

ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് നേരെ കണ്ടത് കരിപ്പൂരിൽ വിമാന അപകടത്തിന്റെ വാർത്തയാണ്... ഏത് വിമാനമാണെന്ന് ശരിക്കും നോക്കി ...

അപ്പോഴാണ് ഫേൺ നോക്കിയത് ...

ഉമ്മയുടെ കുറെ കാളുകൾ കണ്ടു...

തിരിച്ചു വിളിച്ചു ...

ഉമ്മാ ..... മേനെ എവിടെ നീ ? കരിപ്പൂരിൽ ....ഇടറിയശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞുതീർക്കാൻ പറ്റാതെയിരുന്നു...

ഉമ്മാ ....അൽഹംമദുലില്ല ...ക്യാശ് കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് ആ വിമാനത്തിൽ ഞാൻ കയറിയില്ല...

അൽഹംമുദുലില...അൽഹംമുദുലില...സന്തേഷകണ്ണീരായി ഉമ്മ ഫേണിൽ മുത്തം വെച്ചു...


ഈയുഗം